Eğer bu yazıyı okuyorsanız, muhtemelen içinize oturan bir şey fark etmişsinizdir. Belki çocuğunuzun giyinmesi yaşıtlarından iki kat daha uzun sürüyor ya da bazı yiyecekler tabağa değdiğinde sinir krizi geçiriyor, ..
For familiesPublished 28 April 202614 min read· Written by the Sensphere OT team
Eğer bu yazıyı okuyorsanız, muhtemelen içinize dert olan bir şey fark etmişsinizdir. Belki çocuğunuzun giyinmesi yaşıtlarından iki kat daha uzun sürüyor, ya da bazı yiyecekler tabağa değdiğinde sinir krizi geçiriyor, ya da sürekli kendi ayağına takılıyor, ya da okuldan eve normal bir gün gibi görünen bir günde gözle görülür bir şekilde bitkin geliyor. Diğer ebeveynlere bundan bahsetmiş ve "çocuklar böyledir" cevabını almış olabilirsiniz, ancak içinizden bir ses bundan daha fazlasını hissettiğinizi söylüyor.
Bu makale, gördüklerinizi anlamlandırmanıza yardımcı olmak ve bu içgüdüye güvenmenize izin vermek için burada. Yardım almak için bir tanıya ihtiyacınız yok. Aile hekiminizin yönlendirmesine de ihtiyacınız yok. Çocuğunuzun günlük aktivitelerinin, diğer çocukların hiç düşünmeden başardığı aktivitelerin, onun için bir mücadele, stres veya gerçek bir zorluk kaynağı haline geldiğini fark etmeniz gerekir.
Pediatrik Ergoterapi Gerçekte Ne Hakkında
"Ergoterapi" dendiğinde aklınıza hastane ortamları veya yaşlı rehabilitasyonu gelebilir. Pediatrik ergoterapi böyle bir şey değildir. Pediatrik ergoterapi, çocukların kendileri ve aileleri için önemli olan aktiviteleri, çocukluk ve aile yaşamı ile ilgili şeyleri yapmalarını sağlamakla ilgilidir.
Ergoterapistler üç alanda çalışırlar1:
Öz bakım: Giyinmek, yemek yemek, tuvalete gitmek, yıkanmak ve bakım yapmak, kendinize bakmakla ilgili her şey.
Üretkenlik: Okul görevleri, öğrenme, organizasyon, konsantrasyon, büyük ölçüde okulda gerçekleşen çocuk olma işi.
Boş zaman ve oyun: Arkadaşlarla oynamak, hobilerin tadını çıkarmak, boş zamanları yönetmek, neşe getiren ve çocukların gelişmesine yardımcı olan şeyler.
Temel prensip şudur: ergoterapiden faydalanmak için resmi bir tanıya ihtiyacınız yoktur. İşlevsel bir zorluğa, çocuğunuzun kendisi için önemli olan faaliyetlere katılımını engelleyen bir şeye ihtiyacınız vardır. Çocuğunuz, yaşıtı olan diğer çocukların kolayca üstesinden gelebildiği bir şeyle mücadele ediyorsa ve bu mücadele özgüvenini, okul deneyimini, akranlarıyla ilişkilerini veya ailenizin günlük ritmini etkiliyorsa, ergoterapi değerlendirmesi araştırmaya değerdir.
Bu size tanıdık geliyor mu? Birlikte çalıştığımız ailelerin çoğu tam olarak bu durumu tarif ediyor. Bu konuyu konuşmak isterseniz, 15 dakikalık ücretsiz bir arama yapın, baskı yok, sadece sohbet.
Ready to take the next step?
If this guide resonates, a referral takes just a few minutes. No GP referral needed. We'll be in touch within one working day.
Free parent guide: What to Expect from an OT Assessment
A plain-English 4-page guide covering what happens before, during and after an assessment, including what the report includes, how to prepare your child, and FAQs.
No spam. Unsubscribe at any time. We handle your data in line with our Privacy Policy.
Aşağıda, ergoterapistlerin düzenli olarak çalıştığı zorluk türlerine ilişkin bir rehber yer almaktadır. Bunlar nadir veya aşırı değil, ailelerin destek almak için başvurdukları yaygın nedenler.
Öz Bakım
Giyinme
Giyinmek, çocuğunuzun yedi yaşında hala güvenilir bir şekilde düğmelerini ilikleyemediğini, ayakkabılarının evden çıktıktan birkaç dakika sonra çıktığını veya belirli dikişleri olan çoraplara karşı yoğun bir sıkıntı tepkisi verdiğini fark edene kadar basit görünüyor. Becerilerin ötesinde, duyusal faktörler genellikle büyük bir rol oynar. Çocuklar belirli giysi dokularını reddedebilir, giysi etiketlerinden rahatsız olabilir veya belirli kumaşları tamamen reddedebilir. Bazı çocukların hazırlanmaları yaşıtlarına göre çok daha uzun sürmekte ya da çoğu çocuğun kendi başına halledebileceği yaşın çok ötesinde fermuar çekme ve bağlama gibi ince motor görevlerinde yetişkin desteğine ihtiyaç duymaktadır.
Nelere dikkat etmeli? Giyinmek ailenizde bir çatışma veya sıkıntı kaynağı haline mi geliyor? Çocuğunuz net bir sebep olmaksızın kıyafetleri reddediyor mu veya kardeşlerinden veya akranlarından belirgin şekilde daha uzun sürüyor mu? Dokulara, sıkılığa veya dikişlere karşı duyusal tepkiler ana engel midir?
Yemek
Telaşlı yemek normaldir. Tamamen doku, renk, koku veya sıcaklık tercihlerine dayanan ve çocuğunuzun yiyecek yelpazesini önemli ölçüde sınırlayan kısıtlı bir diyet farklıdır. Bazı çocuklar belirli yiyecekleri gördüklerinde veya kokladıklarında gerçek bir sıkıntı yaşarlar ya da yaşlarından beklenen düzeyde çatal bıçak kullanamazlar. Diğerleri, diğer insanlar yakınlarda yemek yediğinde endişelenir veya ağızlarındaki belirli dokuları tolere etmekte zorluk çekerler.
Nelere dikkat etmeli? Çocuğunuz büyüdükçe yemek yelpazesi genişlemek yerine daralıyor mu? Yiyecekler konusunda gözle görülür bir endişe veya tiksinti yaşıyor mu ya da bağımsızlığını etkileyecek şekilde çatal bıçak kullanmakta zorlanıyor mu? Yemek zamanları önemli bir aile stresi kaynağı haline mi geliyor?
Kişisel Hijyen
Saç yıkama, saç kesme, diş fırçalama, yüz silme ve tırnak kesme bazı çocuklarda yoğun sıkıntıyı tetikleyebilir ve bu genellikle davranışsal değil duyusaldır. Bir çocuk yüzüne su değmesine karşı alışılmadık derecede düşük bir toleransa sahip olabilir, elektrikli diş fırçasının titreşimini dayanılmaz bulabilir veya birinin başının yakınında olduğu düşüncesiyle ciddi şekilde endişelenebilir. Bu genellikle bir ergoterapistle araştırmaya değerdir çünkü bunlar çocuğunuzun yaşamı boyunca ihtiyaç duyacağı becerilerdir ve erken destek, yaşam boyu kaygı ile işlevsel bağımsızlık arasındaki farkı yaratabilir.
Nelere dikkat etmeli? Çocuğunuzun belirli hijyen görevlerine karşı panik veya aşırı kaçınma tepkileri var mı? Bağımsızlığa doğru ilerlemeleri gereken bir yaşta bu görevleri onlar için yönetmek zorunda mı kalıyorsunuz?
Toileting
Okul çağına gelindiğinde, çoğu çocuk kıyafet ve hijyeni bağımsız olarak yönetir, ancak yoğun geçişler sırasında veya geceleri kazalar normaldir. Okul çağında giysileri yönetme, silme veya el yıkama ile ilgili kalıcı zorluk veya duyusal yönlerle bağlantılı anksiyete (tuvalet sifonundan korkma, banyo armatürlerine dokunma sıkıntısı) ergoterapi değerlendirmesinden yararlanabilir.
İnce Motor Becerileri ve El Yazısı
El Yazısı ve Yazma Görevleri
El yazısı, ince motor kontrolü, duyusal geri bildirim, planlama ve sürekli çabayı birleştiren bir beceridir. Zor olduğunda, çocuklar genellikle yazmaktan tamamen kaçınırlar ve ilkokulda bu durum sadece İngilizceyi değil, tüm dersleri etkilemeye başlar.
Nelere dikkat etmeli? Çocuğunuzun el yazısını okumak yaşıtlarına göre belirgin şekilde daha mı zor? Yazma sırasında veya sonrasında gözle görülür ağrı, yorgunluk veya el krampları var mı? Yazı yazmak o kadar büyük bir hayal kırıklığına neden oluyor mu ki bundan tamamen kaçınıyorlar mı veya yazı yazmayı içeren okul ödevlerine direniyorlar mı? Tutuşları alışılmadık görünüyor mu (çok sıkı, çok gevşek veya kalemi ucundan çok uzakta tutuyor) ve alıştırma veya hatırlatmalarla düzelmedi mi?
Makas, İnşaat ve Manipülasyon Becerileri
Makas kullanmak, yapboz parçalarını manipüle etmek, inşaat oyuncaklarıyla inşa etmek, düğmeleri ve bağlantıları yönetmek, bunların hepsi koordineli ince motor kontrolü gerektirir. İnce motor becerileri gelişmekte olan çocuklar, erken ve orta çocukluk dönemleri boyunca bu görevlerde tipik olarak istikrarlı bir ilerleme gösterirler.
Nelere dikkat etmeli? Çocuğunuz makasla kesme veya bağlantıları yönetme gibi görevlerde yaşıtlarından önemli ölçüde geride mi? Hayal kırıklığı veya tekrarlanan başarısızlıklar nedeniyle bu faaliyetlerden kaçınıyorlar mı? Aletleri (makas, kalem, çatal-bıçak) tutuşları belirgin şekilde farklı mı ve yapabileceklerini sınırlıyor gibi görünüyor mu?
El Sanatları ve Yaratıcı Etkinlikler
Bazı çocuklar, ilgisizlikten ziyade altta yatan motor güçlükler nedeniyle çizim, boyama veya el işi yapmaktan gerçekten kaçınırlar. İnce motor becerileri zorlandığında, bu faaliyetler zahmetli ve ödüllendirici değildir.
Kaba Motor Becerileri ve Koordinasyon
Koordinasyon ve Fiziksel Güven
Sık sık, açıklanamayan düşmeler ve çarpışmalar, vücut farkındalığı ve koordinasyonunda zorluk olduğunu gösterir. Bazı çocuklar kendi ayaklarına takılıyor, vücutlarının etrafındaki alanı yanlış değerlendiriyor veya görünürde bir neden olmaksızın nesnelerle ve insanlarla çarpışıyor gibi görünmektedir. Bu durum fiziksel güvenlerini ve güvenliklerini etkileyebilir ve genellikle bisiklet sürme, yakalama ve fırlatma veya spor yapma zorluklarına kadar uzanır.
Nelere dikkat etmelisiniz? Çocuğunuz yaşıtlarına göre belirgin şekilde daha fazla düşüyor veya bir şeylere çarpıyor mu? Fiziksel aktiviteden gerçekten korkuyor gibi görünüyorlar mı veya tırmanma çerçevelerinden, bisiklete binmekten veya organize sporlardan kaçınıyorlar mı? Performansları tutarsız görünüyor mu, bir gün bir şey yapabiliyorlar ama ertesi gün yapamıyorlar mı, bu da bazen yeni hareketleri planlama ve koordine etmede zorluk yaşadıklarını mı gösteriyor?
Denge ve Tırmanma
Zayıf denge, merdivenlerde zorluk veya tırmanma ekipmanlarını kullanma konusundaki isteksizlik daha geniş koordinasyon zorluklarını yansıtabilir. Bunlar kayda değerdir çünkü oyun çocukluk gelişiminin çok önemli bir parçasıdır ve fiziksel oyun masanın dışındaysa, çocuğunuz değerli akran etkileşimini ve fiziksel güven oluşumunu kaçırır.
Gelişimsel Koordinasyon Bozukluğu (DCD)
Çocuğunuz fiziksel hareketleri planlama ve yürütmede zorluk, aynı görevde tutarsız performans ve birden fazla motor alanda yaygın zorluk gösteriyorsa, Gelişimsel Koordinasyon Bozukluğu olabilir5. Ergoterapistler, DCD'li çocukları güven inşa etmeleri ve telafi edici stratejiler geliştirmeleri için değerlendirir ve destekler.
Duyusal Tepkiler
Duyusal hassasiyetler, çocukların günlük yaşamlarında belki de en az tanınan zorluk kaynağıdır. Duyusal tepkiler bir spektrumda yer alır, bazı çocuklar aşırı duyarlıdır (küçük duyusal girdilere yoğun tepki verir), diğerleri ise aşırı duyarlıdır (duyuları kaydetmek için daha yoğun girdiye ihtiyaç duyar).
Taktil Hassasiyeti
Giysi dokularına, dikişlere, etiketlere veya sıkılığa karşı güçlü tepkiler yaygın ve gerçektir. Çocuğunuz zorluk çıkarmıyor, sinir sistemi diğer çocukları rahatsız etmeyen duyusal girdilerden gerçekten tehdit veya rahatsızlık kaydediyor. Bu durum, sevdikleri kişilerden bile gelse beklenmedik dokunuşlara tahammül etmekte zorlanmaya ya da kucaklandıklarında veya sarıldıklarında ciddi sıkıntı yaşamaya kadar uzanabilir.
Nelere dikkat etmelisiniz? Çocuğunuz açık bir işlevsel neden olmaksızın giysileri veya ayakkabıları reddediyor mu? Beklenmedik dokunuşlara sıkıntı ile tepki veriyorlar mı? Günlük enerjinizin önemli bir kısmı kıyafet ve dokunsal zorlukları yönetmeye mi gidiyor?
İşitsel Hassasiyet
Bazı çocuklar günlük ortamlarda, süpermarketlerde, okul toplantılarında, doğum günü partilerinde, diğer çocukların gürültüyü neredeyse hiç fark etmediği yerlerde kulaklarını kapatırlar. Bu davranışsal değildir ve ortamın kendisi hakkında endişeli olduklarının bir işareti değildir. İşitsel sistemleri gürültüyü rahatsız edici derecede yüksek veya bunaltıcı olarak algılamaktadır.
Nelere dikkat etmeli? Çocuğunuz belirli ortamlarda sürekli olarak kulaklarını kapatıyor mu? Gürültü hassasiyeti nedeniyle sosyal veya okul aktivitelerine katılımlarını sınırlıyorlar mı? Hassasiyet azalmak yerine artıyor gibi mi görünüyor?
Koku Alma (Koku) Hassasiyeti
El sabunu, yemek kokuları, banyo kokuları gibi belirli kokulardan aşırı derecede rahatsız olmak, çocuğunuzun günlük ortamlarda rahatça hareket etme becerisini önemli ölçüde sınırlayabilir. Bazı çocuklar koku hassasiyeti nedeniyle belirli mağazalara giremez, okul yemekhanelerine tahammül edemez veya belirli sınıf arkadaşlarının yanında oturamaz.
Yoğun Duyusal Girdi Arayışı
Spektrumun diğer tarafında, bazı çocuklar yoğun duyusal deneyimler için can atıyor gibi görünmektedir: mobilyalara çarpmak, sürekli zıplamak, dönmek, kaba ve yuvarlanan oyun aramak veya bu davranış için tipik yaşın çok ötesinde nesneleri ağızlamak. Bu durum genellikle kayıt altına almak ve düzenlenmiş hissetmek için daha fazla girdiye ihtiyaç duyan bir duyusal sistemi yansıtır.
Nelere dikkat etmeli? Çocuğunuzun davranışları yönlendirilmesi zor görünen şekillerde çok fiziksel ve yüksek enerjili mi? Her zaman hareket halinde mi, etki arayışında mı yoksa yoğun dokunsal deneyimler peşinde mi?
Ağrı ve Sıcaklık Algısı
Bazı çocuklar, diğer çocukları endişelendirecek acılardan büyük ölçüde rahatsız olmazlar veya tam tersine, küçük darbelere veya soğuk suya aşırı sıkıntıyla tepki verirler. Olağandışı ağrı veya sıcaklık tepkileri, güvenlik bilincini ve çocuğunuzun fiziksel aktiviteye katılma isteğini etkileyebileceğinden dikkate alınmaya değerdir.
Okul Katılımı
Okul çok şey gerektirir: sürekli oturma, ince motor kontrolü, bir grup ortamında dinleme ve işleme, geçişleri yönetme, eşyaları düzenleme, karmaşık talimatları takip etme, kalabalık ve gürültülü alanları tolere etme. Birçok çocuk bunlardan bir veya daha fazlasıyla mücadele eder ve bunların adını koymaya değer.
Oturma ve Konumlandırma
Bazı çocuklar, kendi yaş gruplarından beklenen süre boyunca hareketsiz oturmakta veya oturur pozisyonda kalmakta gerçekten zorlanırlar. Bu, daha fazla duyusal girdiye duyulan ihtiyacı, çekirdek gücünde zorluğu veya dikkat dağıtıcıları filtrelemede zorluğu yansıtabilir. "Yerinde duramıyor "dan farklıdır, genellikle "rahatça yerinde duramıyor "dur
Yazma ve İnce Motor Görevlerinden Kaynaklanan Yorgunluk
Çocuğunuz özellikle yazmanın yoğun olduğu günlerde okuldan eve yorgun geliyorsa veya yazmaktan ellerinin ağrıdığını söylüyorsa, sinir sistemi ince motor görevlerini tamamlamak için yaşıtlarından daha fazla çalışıyor olabilir.
Okulda Duyusal ve Gürültü Sıkıntısı
Sınıf gürültüsü, toplantı salonları, yoğun geçişler veya kalabalık öğle yemeği salonları bazı çocuklar için gerçekten bunaltıcı olabilir. Bu, okulun kendisi hakkında endişeli oldukları anlamına gelmez, duyusal ortamın sahip olduklarından daha fazla düzenleyici enerji talep ettiği anlamına gelir.
Organizasyon ve Görev Yönetimi
Eşyaları yönetme, çok adımlı talimatları takip etme veya bir okul günü içinde zamanı yönetme zorluğu yaygındır ve kayda değerdir. Bu beceriler yürütme işleviyle (DEHB'nin yanında yer alır) örtüşürken, ergoterapi işlevsel etkiyi destekleyebilir, sistemleri daha somut hale getirebilir, duyusal dikkat dağınıklığını azaltabilir ve telafi edici stratejiler oluşturabilir.
"Ev ve Okul" Modeli
Birçok ebeveyn şöyle diyor: "Evde yapabiliyorlar ama okulda dağılıyorlar." Bu kritik bir gözlemdir. Genellikle okulda gerekli olan ek duyusal talepleri, organizasyonel karmaşıklığı ve sürekli konsantrasyonu yansıtır. Çocuğunuz zor veya endişeli değil, çevreyi yönetmek için tüm kaynaklarını kullanıyor ve öğrenme veya sosyal bağlantı için çok az şey kalıyor.
Nelere dikkat etmeli? Çocuğunuz okuldan sonra belirgin şekilde daha düzensiz veya yorgun mu? Okulda yapamadıkları işleri evde mi yapıyorlar? Siz evde hiç davranış zorluğu görmezken okul davranış zorluğu bildiriyor mu?
Duygusal Düzenleme
Erimeler ve Aşırı Duyusal Yüklenme
Erime görünür tetikleyiciyle orantısız göründüğünde, çocuğunuz küçük bir şey için yoğun bir şekilde üzüldüğünde, bunun nedeni genellikle bariz duygusal tetikleyiciden ziyade duyusal aşırı yüklenme veya birikmiş görev talebidir. Çalmayı bırakma talebi, gürültülü ve yoğun bir günün ardından bardağı taşıran son damla olabilir, sıkıntının asıl nedeni değil.
Sakinliğe Dönüşte Zorluk
Bazı çocukların üzüldükten sonra sakinleşmesi çok daha uzun sürer veya yoğun duygulardan tekrar tekrar geçerek başlangıç seviyesine dönmezler. Bu genellikle öz düzenleme ve duyusal modülasyonla ilgili zorlukları yansıtır.
"Emsallerine Kıyasla" Sorusu
En faydalı klinik göstergelerden biri yaşıtlarıyla karşılaştırmadır. İşte, yerleşik gelişim çerçevelerine göre tipik gelişimin neye benzediğine dair kısa bir kılavuz23:
Bağımsız olarak giyinme (bağlantılar hariç): tipik olarak 4-5 yaş
Düğmeleri ve fermuarları yönetme: tipik olarak 5-6 yaş
Çatal bıçak takımını kontrollü kullanma: tipik olarak 4-5 yaş
Düzgün el yazısı: tipik olarak 6-7 yaşından itibaren, ilkokul boyunca sürekli iyileştirme ile
Temel koordinasyon (yakalama, fırlatma): tipik olarak 5-6 yaş
Bisiklete binme: genellikle 5-7 yaş
Gecikme (beklenen aşamanın gerisinde), farklılık (işleri yapmanın farklı bir yolu) ve tipik varyasyon (normal aralıkta) arasındaki fark önemlidir. Altı yaşında olan ve ayakkabı bağcıkları konusunda hala yardıma ihtiyaç duyan bir çocuk tipik varyasyon içindedir. Sekiz yaşında olan ve ayakkabı bağlarını bağımsız olarak yönetemeyen veya ayakkabı giymesi gerektiğinde sıkıntı yaşayan bir çocuk, muhtemelen araştırmaya değer bir işlevsel zorluk yaşıyor demektir.
Ve işte araştırmanın bize söylediği: ebeveyn endişesi geçerli bir klinik göstergedir7. Ebeveynler bazı şeyleri profesyonellerden önce fark eder. Bir zorluk örüntüsü fark ettiyseniz, bir şey içinize oturduysa, yardım isteyip istemediğinizi merak ediyorsanız, bu içgüdü dinlemeye değerdir. Bu, çocuğunuzda "yanlış" bir şeyler olduğu anlamına gelmez. Bu, diğer çocukların oldukça kolay baş edebildiği bir konuda zorlandıklarını ve destekten faydalanabileceklerini fark ettiğiniz anlamına gelir.
**Bir değerlendirme mi düşünüyorsunuz? Sensphere, GP sevkine gerek olmadan 450 £ 'dan başlayan fiyatlarla özel pediatrik OT değerlendirmeleri sunmaktadır. Ödeme Stripe (kartla ödeme) üzerinden yapılır. Ücretsiz arama rezervasyonu yapın veya tam fiyatlandırmamızı görüntüleyin.
Sonra Ne Yapmalı
Ergoterapiye Erişim
Özel ergoterapiye erişmek için GP sevkine ihtiyacınız yoktur. Doğrudan bir pediatrik ergoterapiste kendi kendinize başvurabilirsiniz, bu da GP randevusu beklemenize veya özel değerlendirmeyi tercih ediyorsanız NHS yollarında gezinmenize gerek olmadığı anlamına gelir.
Özel değerlendirme maliyetleri:
İlk değerlendirme artı özet: 450 £'dan başlayan fiyatlarla
Tam değerlendirme artı ayrıntılı rapor: 650-695 £ arası
NHS yollarını araştırmayı tercih ederseniz, aile doktorunuzla, sağlık ziyaretçinizle (çocuğunuz beş yaşın altındaysa), okuldaki SENCO (Özel Eğitim İhtiyaçları Koordinatörü) veya toplum çocuk doktoru ile konuşabilirsiniz.
İlk Randevuda Neler Olur?
İlk randevu genellikle sohbet (çocuğunuzun geçmişi, fark ettikleriniz, aileniz için neyin önemli olduğu hakkında), çocuğunuzun nasıl hareket ettiğinin ve görevlerle nasıl ilgilendiğinin gözlemlenmesi, oyun veya günlük görevler gibi hissettiren bazı değerlendirme etkinlikleri ve bulguların ve önerilerin tartışılmasını içerir.
İstilacı veya klinik değildir. Çocuğunuzu "etiketlemek" veya sizi sürekli terapiye bağlamak için tasarlanmamıştır. Çocuğunuzun nasıl işlediği ve ergoterapi desteğinin yardımcı olup olmayacağı hakkında size bilgi vermek için tasarlanmıştır.
Değerlendirmenin Size Söyleyeceği ve Söylemeyeceği Şeyler
Bir ergoterapi değerlendirmesi, işlevsel etkiyi, çocuğunuzun neyi yapıp neyi yapamadığını, neyin çaba gerektirdiğini, neyin sıkıntıya neden olduğunu ve günlük yaşamda nasıl idare ettiklerini değerlendirir. Otizm, DEHB, Gelişimsel Koordinasyon Bozukluğu veya diğer durumları teşhis etmez. Bu teşhisler diğer uzmanlardan gelir. Ergoterapi değerlendirmesinin yaptığı şey, çocuğunuzun nasıl işlediğini ve hangi destek veya stratejilerin önemli faaliyetlere daha rahat ve kendinden emin bir şekilde katılmasına yardımcı olabileceğini tanımlamaktır.
Güvence
Bir değerlendirme istemek herhangi bir taahhütte bulunmak değildir. Çocuğunuzu etiketlemek değildir. Yenilgiyi kabul etmek değildir. Aileniz için doğru olan kararları alabilmeniz için bilgi edinmektir. Birçok ebeveyn, çocuklarının neden mücadele ettiğini anlamanın, bunun davranışsal, tembellik, meydan okuma değil, gerçek bir işlevsel zorluk olduğunu fark etmenin, zorluğa yaklaşımlarını değiştirdiğini fark eder. Ve bazen, hedeflenen destek kayda değer bir fark yaratır.
Çocuğunuzla ilgili içgüdülerinize güveniyorsunuz. Onları herkesten daha iyi tanıyorsunuz. Eğer içinize sinen bir şey varsa, bunu keşfetmeye değer.
Referanslar
1.Royal College of Occupational Therapists (2019). Mesleki Terapi Uygulaması, Davranış ve Etik için Mesleki Standartlar. RCOT.
2.Dünya Sağlık Örgütü (2006). DSÖ Motor Gelişim Çalışması: Kaba Motor Gelişim Kilometre Taşları. DSÖ.
3.Kraliyet Pediatri ve Çocuk Sağlığı Koleji (2023). Büyüme ve Gelişmenin Kilometre Taşları. RCPCH.
4.Henderson, S.E., Sugden, D.A., & Barnett, A.L. (2007). Çocuklar için Hareket Değerlendirme Bataryası-2. Pearson Değerlendirme.
5.Blank, R., Smits-Engelsman, B., Polatajko, H., & Wilson, P. (2012). Avrupa Çocukluk Çağı Engellilik Akademisi (EACD): Gelişimsel koordinasyon bozukluğunun tanımı, teşhisi ve müdahalesine ilişkin tavsiyeler. Gelişimsel Tıp ve Çocuk Nörolojisi, 54(1), 54-93.
6.Dunn, W. (2014). Duyusal Profil 2 . Pearson Klinik Değerlendirme.
Bu kılavuzdaki herhangi bir şey yankı uyandırırsa, en kolay ilk adım 15 dakikalık ücretsiz bir görüşmedir. Taahhüt yok, sadece çocuğunuz ve desteğin neye benzeyebileceği hakkında bir konuşma.
